امروز آقای لاریجانی در مجلس حرف از پیام آقا برای اجرایی شدن الگوی مصرف می زد و به دولت می گفت که برای انجام این کار اگر احتیاجی به قانون دارد بیاید و مجلس آمادگی همکاری با دولت در این زمینه را دارد. بسیار خوب آقای لاریجانی! اما همگی می دانند که این دولت دولت صرفه جویی می باشد و رویه ای که دولت از زمان شهرداری به دولت تسری داده بود باعث کاهش هزینه ها در بسیاری از بخشهای خود شده است اما شاید باز هم احتیاج به صرفه جویی بیشتر باشد که بسیار هم قابل تقدیر می باشد. اما آقای لاریجانی همیشه گفته اند یک سوزن به خودت بزن یک جوالدوز به دیگران! همین چند ماه پیش بود که آقای کامران نماینده اصفهان مطلبی را افشا و به آن اعتراض کرد که با واکنش منفی و تند رییس مجلس و چند تن دیگر از نمایندگان مواجه شده بود. ماجرا اینگونه بود که مجلس برای نمایندگان فاقد مسکن وام صد میلیون تومانی در نظر گرفته بود تا برای چهار سال نمایندگی دوره هشتم مجلس خانه ای در جنوب و محله های فقیر نشین تهران!!! برای خودشان فراهم کنند.
خوب، بسیار واضح است که این پول که از قضا سی میلیون تومان برای ودیعه و مبلغ هفتاد میلیون برای اجاره خانه برای مدت چهار سال نمایدگی در نظر گرفته شده است بسیار قابل توجه می باشد. چرا که با این پول یعنی هفتاد میلیون میتوان ماهی حدود یک میلیون و چهارصد و شصت هزار تومان در ماه اجاره خانه پرداخت. فی الجمله بماند که از زمان تصویب این مبلغ برای نمایندگان چند ماهی هم از دوره نمایندگی آنها گذشته بود. پس با این حساب فکر کنم باید به سختی دنبال مسکنی گشت که سی میلیون پول پیش و یک میلیون و چهارصد و شصت هراز تومان اجاره بهای آن را پرداخت چون بسیاری از خانه های لوکس و گران قیمت اجاره ای کمتر از این مقدار را دارند! آقای لاریجانی با عصبانیت از اقدام افشاگرانه حسین کامران می گفت که تازه این مبلغ هم وام است و باز پس گرفته خواهد شد. بسیار خوب آقای لاریجانی اگر وام هم است آیا امکان این وجود دارد که بقیه مردم هم از این وام ها و یا حتی مقادیر بسیار کمتر از این را هم دریافت کنند یا نه فقط یک رانتی است در اختیار مجلس؟ آیا نماینده اگر خانه ای در اختیار نداشته باشد و یا در محلات فقیر نشین زندگی کند تمرکز لازم برای تصمیم گیری در مجلس را ندارد؟ آیا شان مجلس و نمایندگا ان پایین می آید اگر نماینده ای مشکل مسکن داشته باشد؟
جواب همه این سئوالات بسیار ساده و روشن است. متاسفانه امکاناتی مثل این وامها رانتهای هستند که که در اختیار نمایندگان مجلس می باشند و نمایندگان مجلس برغم در اختیار داشتن آنها هم مشاهده می شود که در مجلس به دنبال امور جانبی می باشند و البته این موضوع از ابتدا هم به عنوان یک اپیدمی در مجلش شورای اسلامی وجود داشته است که در هنگام مذاکرات علنی بسیاری از نمایندگان مشغول صحبت کردن با یکدیگر و کارهای جانبی هستند و بسیاری از مواقع مجلس بیشتر شبیه تنبل خانه شاه عباشی می باشد تا یک پارلمان منسجم.

ضمن آنکه تعداد زیادی از نمایندگان شهرستانی هم هستند که در تهران صاحب خانه می باشند. پس آقای لاریجانی! اگر می خواهید که حرفهای آقا در ایام نوروز تا آخر سال بصورت تبیین نشده باقی نماند و اجرایی شود پس لطفا از خودتان شروع کنید. چرا که با حذف این رانت خیلی بزرگ حتی اگر نیمی از نمایندگان شهرستانی هم آن را دریافت کرده باشند مبلغ سیزده میلیارد تومان باید صرف آن کرد که کاملا قابل صرفه جویی می باشد. به این مورد اضافه کنید سهمیه 1200 لیتری بنزین برای نمایندگان شهرستانی جهت سرکشی به حوزه نمایندگیشان، درحالی بسیاری از آنها با هواپیما به محل حوزه های انتخابیشان می روند ، و قس علی هذا....
اما ازطرف دیگر جناب عزت الله ضرغامی هم به کاندیداهای ریاست جمهوری توصیه فرمودند که برای تبلیغات مواظب اسرافهای زیاد در چاپ پوستر و سایر موارد در تبلیغاتشان باشند غافل از اینکه صدا و سیما با پرداختن بی رویه به مصرف گرایی و تبلیغ بی رویه خودآگاه یا نا خودآگاه تجمل گرایی خود یکی از مروجین اسراف و تغییر در ذائقه مردم می باشد. در اکثر فیلمها و سریالهای تلویزیونی خانه ها و خودروهای لوکس و پر تجمل و داستانها وسناریوهایی که حول محور ثروت و مادیات می گردند همگی می توانند گرایشات مردم را به سمت تجمل گرایی و مصرف بی رویه و غیر ضروری صوق دهند. تبلیغ بی حد وحصر انواع جوایز بانکی که در این وانفسای کمبود اعتبارات بانکی انجام می شود و مشخص نیست از کجا تامین می شود نیز از دیگر موارد تغییر دهنده ذائقه مردم است.
